चाल आणि वातावरण
मेलोडिक फॉन्क आणि नाइट-ड्राइव्हचा ध्वनी
चाल, अवकाश, बेस आणि ओळखीच्या स्वरवाक्याचे पुनरागमन: नाइट-ड्राइव्ह दृश्यासाठी फॉन्क योग्य का वाटू शकतो, याचे बारकाईने ऐकणे.
ऐकानोंदी आणि अनुक्रमणिका
ऐकण्याच्या नोंदी
- बदलांतून स्वरबंधाचा मागोवा घ्या.
- बेसभोवतीचा अवकाश ऐका.
- स्वरवाक्य परतल्यावर काय बदलते ते पाहा.
ट्रॅक घाई न करताही हालचालीची जाणीव देऊ शकतो. ड्रम्सवर चाल तरंगते, बेस एखाद्या स्वरवाक्याला उत्तर देतो आणि छोटा विराम पुढच्या प्रवेशाला अधिक भव्य करतो. हाच समतोल NO LIMITS PHONK च्या मेलोडिक फॉन्कविषयीच्या संपादकीय दृष्टिकोनाचा प्रारंभ आहे: लक्षात राहणारी चाल आणि तिचे महत्त्व जाणवण्यासाठी भोवती पुरेशी मोकळी जागा. «नाइट-ड्राइव्ह» हे या ऐकण्याच्या पद्धतीतून डोळ्यांसमोर येणारे दृश्य सांगते; संगीतनिर्मितीचे निश्चित नियम नाही.
सर्वात मोठ्या आवाजाच्या उदाहरणांवरून वाटते त्यापेक्षा फॉन्कमध्ये आधीपासून अधिक वैविध्य आहे. Spotify च्या मुलाखतीत Dxrk यांनी आक्रमक हाउस संगीतापलीकडे जाऊ शकणारा ध्वनी सांगितला. SwampDiggers मधील Soudiere यांची मुलाखत वेगळा दृष्टिकोन देते; त्यांच्या प्रभावांमध्ये DJ Screw तसेच मंद फंक आणि सोलची चर्चा आहे. कोणतेही कथन मेलोडिक फॉन्कची तांत्रिक व्याख्या ठरवत नाही. दोन्ही मिळून उपयोगी प्रश्नाला जागा देतात: संपूर्ण ट्रॅकमध्ये तुम्ही अनुसरत असलेला भाग चाल बनते तेव्हा काय होते? [1] [2]
स्वरबंधाचा मागोवा घ्या
मुख्य स्वरबंधापासून सुरुवात करा. तो काही स्वरांचाच असेल, तरी त्यांच्यातील अंतर ऐका. मध्ये जागा सोडणारे स्वरवाक्य बेस किंवा तालवाद्यांना उत्तर देण्याची संधी देते. लांब अंतिम स्वर ड्रम्स बदलताना पुढेही चालू राहू शकतो. एकदा ऐकल्यावर चाल गुणगुणून पाहा. तिचा आकार आठवतो पण ध्वनिरचना आठवत नाही, तर वाद्याच्या निवडीपलीकडे टिकणारे संगीतरचनेचे वैशिष्ट्य तुम्हाला सापडले आहे.
बेस आणि अवकाश
मग बेस चाल मजबूत करतो की तिच्यात दुसरा मार्ग तयार करतो ते पाहा. टिकणारा खालचा स्वर बदलती मुख्य चाल तरंगती वाटवू शकतो. हलणारी बेस लाइन तीच मुख्य चाल परतल्यावर वेगळी भासवू शकते. अधिक बेस म्हणजे आपोआप अधिक हालचाल नाही. कधीकधी स्वर छोटा करणे, विराम ठेवणे किंवा जागा बदलणे हे आवाज वाढवण्यापेक्षा अधिक स्पष्ट दिशा देते.
अवकाशाचेही अनेक प्रकार असतात. ठोक्यांमधील लयबद्ध जागा, कमी भाग वाजत असतानाचा मांडणीतील अवकाश आणि प्रतिध्वनित ध्वनीने तयार केलेली भासमान खोली. कोणता प्रकार काम करतो ते ऐका. प्रत्येक घटकाची शेपटी लांब असेल तर भाग दूरचा वाटण्याऐवजी दाट वाटू शकतो. कोरडा, जवळचा ड्रम आणि अधिक दूरची चाल यांत प्रभाव निर्माण करणारे साधन ओळखावे न लागता ऐकता येणारा विरोध असतो.
परत येणारा भाग ऐका
परत येणे अनेकदा पहिल्या प्रवेशापेक्षा अधिक सांगते. मुख्य स्वरवाक्य परतल्यावर भोवती काय बदलले ते विचारा. कदाचित गायन थांबले असेल. कदाचित हाय-हॅट खुली झाली असेल, बेस वेगळा पडत असेल किंवा छोटा ब्रेक दोन भाग वेगळे करत असेल. चाल ओळखता येण्यासारखी राहून तिचा परिसर बदलू शकतो. दर काही सेकंदांनी नवा आकर्षक भाग येण्याची अपेक्षा न ठेवता पुनरावृत्तीवर आधारलेल्या ट्रॅकची वाढ ऐकण्याचा हा व्यवहार्य मार्ग आहे.
ध्वनीपासून नाइट-ड्राइव्ह दृश्यापर्यंत
नाइट-ड्राइव्ह दृश्यासाठी प्रभावांकडे वळण्याआधी या संबंधांचे चित्रांत रूपांतर करा. रस्त्याचे लांब दृश्य दीर्घ स्वरवाक्याला अनुसरू शकते. सरकता प्रकाश वारंवार येणाऱ्या जोरांना प्रतिसाद देऊ शकतो. संगीतमांडणी खुली होताना ठिकाण बदलू शकते. प्रत्येक किकवर कट हवा असे नाही. अनेक ठेक्यांपर्यंत दृश्य ठेवल्याने पुढच्या कटला अधिक अर्थ मिळू शकतो आणि संगीत स्वतःची गती प्रस्थापित करू शकते.
मानवी आवाज आणि ध्वनिप्रभावांनाही तितकेच लक्ष हवे. छोटी गायनओळ वळणबिंदू दाखवून मग वाद्यांच्या उत्तरासाठी जागा देऊ शकते. यांत्रिक आवाज चित्राला सहज जुळू शकतो, पण त्यामुळे संगीत आपोआप अधिक पटते असे नाही. तो नसताना भाग ऐका. चाल आणि लय आधीच हालचाल सांगत असल्यास प्रभावाने विशिष्ट बारकावा द्यावा, संपूर्ण भाग झाकू नये.
जवळपास समान आवाजावर दोन भाग तुलना करून ऐका: सर्वात दाट भाग आणि अजून जिवंत वाटणारा सर्वात शांत भाग. प्रत्येकाला पुढे काय नेते ते शोधा. बेस, छोटा तालवाद्य नमुना किंवा न सुटलेली चाल असू शकते. सुरुवातीच्या प्रभावानंतरही ट्रॅक अनुसरण्यासारखा करणाऱ्या निवडी ओळखणे हा उद्देश आहे.
स्रोत आणि पुढील वाचन
ऐकत राहा
पुढच्या ऐकण्यात लेखातील एखादा बारकावा घेऊन जा: बेसचे स्वरवाक्य, विराम किंवा चाल परत येण्याची पद्धत.
संगीत शोधा


